Find Your Horizon | Craig Murray

Tak jak każda linia freeride jest inna, tak każdy narciarz jest inny. Ale to w naszych różnicach tkwi istota freeride'u. Duch kolektywny, który jednoczy narciarzy i teren, razem jako jedno.

Ten Nowozelandczyk stanął na podium Freeride World Tour, startował w Pucharze Świata w kolarstwie górskim i stworzył jedne z najlepszych filmów narciarskich (zarówno jako zawodnik, jak i reżyser), jakie sport widział. Ponadto, poprzez obozy młodzieżowe organizowane wraz z innymi światowej klasy sportowcami, oddaje uznanie społeczności South Island, która go wychowała. Spotkaliśmy się z Craigiem Murrayem, aby dowiedzieć się więcej o jego wizji jako narciarza – od jego osobistej drogi w zawodach po budowanie społeczności i nie tylko.

Jak rozpocząłeś swoją drogę do zostania profesjonalnym narciarzem?

Dorastaliśmy w rodzinie ceniącej przebywanie na świeżym powietrzu, która miała małą chatkę w górach, więc nasi rodzice ciągle nas tam zabierali. Nie mieliśmy telewizora. Nie mieliśmy żadnych gier wideo. Nie mieliśmy telefonów. Więc byliśmy po prostu na zewnątrz, wystawieni na żywioły, radząc sobie sami i dbając o siebie nawzajem. To było interesujące i bardzo unikalne wychowanie, i dopiero niedawno zdałem sobie sprawę, że to my byliśmy tymi "dziwnymi ".

Pokonanie tak wielu małych wyzwań i trudności na świeżym powietrzu, gdy byliśmy młodzi, naprawdę przygotowało nas do doskonałości w tym, na czym postanowiliśmy się skupić w miarę dorastania – co dla mnie było narciarstwem. Miałem też dużo szczęścia, że miałem rodziców, którzy zabierali mnie w góry każdego weekendu i zachęcali do podążania za marzeniami. Naturalnie wszedłem na ścieżkę rywalizacji, gdzie osiągałem wyniki i poprawiałem się z roku na rok. To było jak szybki start w świat narciarski i w karierę zawodową, z której mam szczęście teraz się utrzymywać.

Kiedy zdałeś sobie sprawę, że jesteś w podróży, aby znaleźć swój własny horyzont w narciarstwie? 

Myślę, że moja pierwsza zimowa podróż na Alaskę na wyjazd filmowy była momentem, gdy pomyślałem, że jestem na własnej drodze. I miałem możliwość kształtowania własnej ścieżki. 

Ta podróż była wyjątkowa, ponieważ było to również pierwszy raz, gdy naprawdę zobaczyłem nieograniczony teren z dobrym śniegiem. Myślę też, że wtedy mój umysł zaczął naprawdę wędrować i nastąpiło połączenie moich zdolności fizycznych i stanu psychicznego. Mogłem zacząć składać w całość rodzaj narciarstwa, który chciałem pokazać.

Jak udało ci się znaleźć równowagę w różnych aspektach swojej kariery? 

Dla mnie główną rzeczą, która utrzymuje mnie w równowadze i na ziemi, są moi przyjaciele i rodzina. Oni są dla mnie wszystkim. Myślę, że bez nich moje horyzonty wyglądałyby zupełnie inaczej. Są tak wspierający, a ja jestem bardzo wdzięczny i szczęśliwy, że ich mam.

Jakie wyzwania napotkałeś na swojej drodze do znalezienia tej równowagi?

Z pewnością było kilka wyzwań na przestrzeni lat, czy to w moim życiu osobistym, kontuzje, czy spędzanie czasu z dala od przyjaciół i rodziny, co zawsze odbija się na relacjach. Zdecydowanie trudno jest mi być cały czas w ruchu. Ale dla mnie przezwyciężenie wszystkich tych wyzwań było łatwiejsze dzięki połączeniu z naturą lub spędzaniu czasu w górach. To naprawdę pomaga zamknąć ten cykl.

Przekroczyłeś swoje kreatywne granice poprzez swoje projekty filmowe, ale w jaki sposób twoja artystyczna strona tej podróży wpłynęła na twoje podejście do freeride'u?

Myślę, że moja artystyczna strona pozwala na zmianę podejścia, ponieważ teraz patrzę na rzeczy i wiem, że wszystko jest możliwe. To tylko kwestia skupienia się na tym lub marzenia na tyle, by sprawdzić, czy ktoś inny podziela wizję, aby to się stało. Myślę, że jest tam wiele możliwości. Cieszę się, że zostawiam przestrzeń na ten artystyczny i kreatywny element, a potem widzę, gdzie to prowadzi.

Ciągle przesuwasz swoje granice, nie tylko jako sportowiec, ale także jako filmowiec. Jak równoważysz ambicję, aby osiągnąć więcej, z potrzebą refleksji nad swoim rozwojem i osiągnięciami do tej pory?

To trudne, gdy cele ciągle się zmieniają. Często nie doceniasz tego, gdzie jesteś w danym momencie, oczywiście, ale po fakcie czuję się bardziej związany. Naprawdę mogę to poczuć podczas refleksji, kiedy usiądę lub medytuję, mogę cofnąć się do tych chwil i trzymać się tych wspomnień. W tamtym momencie jestem tak skoncentrowany. Powiedzmy, że to dzień w górach, a ja naprawdę pracuję nad swoją wydajnością lub próbuję przejść tę linię lub trasę. Wychodzę z tego dnia wyczerpany, ale myślę, że jeśli w nadchodzących tygodniach i miesiącach będę mógł spokojnie o tym pomyśleć, to piękny sposób, aby połączyć wszystko i zamknąć to doświadczenie.

Razem z bratem prowadzisz od 2018 roku Gritt – platformę mentoringową i coachingową, która ma na celu umożliwienie dzieciom wyjścia na zewnątrz poprzez sporty akcji. Czy obozy narciarskie wpłynęły na to, jak postrzegasz swoją własną narciarską podróż?

Perspektywy dzieci są tak wyjątkowe, ponieważ sprawiają, że doceniam, gdzie jesteśmy z naszą lokalną sceną narciarską i skąd pochodzę. Jest zbyt wiele osób, którym należy podziękować, ale wszystko zaczęło się tuż przede mną – tak samo, jak w przypadku tych dzieci. To szalony koncept, ale jestem im wdzięczny, ponieważ sprawiają, że tak bardzo doceniam to, co osiągnąłem i gdzie byłem.

Jak motywuje cię poświęcanie się swojej społeczności?

Nie sądzę, że mógłbym uzasadnić to, co robię i życie, które prowadzę, bez tego. Jestem bardzo wdzięczny za tę społeczność — naprawdę sprawia, że czuję się kompletny jako osoba. Nie miałbym horyzontu, gdybym nie miał społeczności. A bez oddawania czegoś z powrotem nie sądzę, że mógłbym być skupiony i zmotywowany do mojego osobistego rozwoju i postępu.

Jakie lekcje masz nadzieję przekazać młodym narciarzom przechodzącym przez obozy?

Dla mnie ważne jest, aby pomóc nowemu pokoleniu narciarzy, w przeciwnym razie postrzegam to jako zmarnowaną wiedzę i doświadczenie. Mam tylko nadzieję, że będą mieli jaśniejszą i łatwiejszą drogę. Nie sądzę, że będą jakieś skróty, ale przynajmniej jeśli mogę być tam, aby pomóc i być wsparciem w pewnych sprawach, będę bardzo zadowolony.

Jakie są kolejne horyzonty, które ekscytują Cię i chcesz je odkryć, zarówno w twojej karierze narciarskiej, jak i w projektach filmowych?

Jestem podekscytowany tym, że mogę nadal się rozwijać i doskonalić siebie i swoje narciarstwo. To naprawdę fajne, że wziąłem wolny cały rok od  startów w zawodach, aby to zrobić, i jestem podekscytowany dalszym rozwojem w przyszłym roku. Po prostu staram się rozwijać i zobaczyć, jak daleko mogę się posunąć.

Z dużym projektem filmowym w toku z Arc'teryx i skupieniem na większych misjach w backcountry, kariera Craiga jest tak samo inspirująca, jak imponująca. A od jego osobistej podróży jako zawodnika po budowanie społeczności i dalej, jest to kariera, która nieustannie się zmienia – tak jak jego horyzonty.

Pozostańcie z nami aby odkryć więcej historii od sportowców Atomic, takich jak Jossi Wells i Chris Rubens, gdy będziemy dalej dopytywać, co oznacza znalezienie swojego horyzontu.